1 juli 2024
Om de nieuwe regering te kunnen vormen hebben rechtse, rechtsere en extreemrechtse partijen VVD, BBB, NSC en PVV maandenlang onderhandeld. Niet omdat ze het overal over oneens zijn – en zeker niet omdat ze belangrijke principes hebben. Deze partijen zijn het over de belangrijkste dingen immers eens: de kapitalistische winsteconomie van de grote bedrijven moet worden beschermd en de oorlogskist moet worden gevuld. En alles wat dat belemmert - zoals verworven rechten – moeten worden afgebroken en ter discussie gesteld. Als deel van de poppenkast die extreemrechtse politiek acceptabel moet maken, koos de coalitie voor een premier ‘van buitenaf’ – iemand die geen prominent lid is van de regeringspartijen. Na enkele afvallers viel de keuze op Dick Schoof, een man over wie satirische website De Speld schreef dat hij “de enige premierskandidaat [is] die meer over jou weet dan jij over hem”. Die grap slaat op Schoofs carrière als trouwe lakei van de heersende klasse. Behalve directeur van de Immigratie- en Naturalisatiedienst, directeur-generaal politie op het Ministerie van Justitie en Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid was hij de hoogste man bij inlichtingendienst AIVD. Met andere woorden: een man die weet hoe je repressie moet organiseren. Dat is wat de kapitalistenklasse nodig heeft in een tijd van toenemende stakingen en verzet tegen milieuvernietiging. Het premierschap van Schoof is tekenend voor de veranderende strategie van de Nederlandse monopolies: steeds meer schakelen ze over op openlijke onderdrukking in plaats van bedrog. Dat zien we op alle vlakken: het minimumloon krijgt geen broodnodige verhoging, regels om het milieu te beschermen worden afgezwakt, op onderwijs komen grote bezuinigingen en alleen het leger wordt sterker en groter. En om gewone mensen tegen elkaar op te zetten wordt de haat tegen buitenlanders en migranten gevoed. De Nederlandse monopolies en hun politieke vertegenwoordigers hebben gekozen voor een man wiens baan het was om tegenstanders van de heersende klasse op te sporen. Want voor verandering van onderop - van gewone mensen die samen opkomen voor een ander soort maatschappij - daarvan breekt het zweet ze uit. Wat voor middelen de monopolies en hun regering ook inzetten om hun winsten en heerschappij te beschermen, van de arbeidersbeweging is maar één antwoordmogelijk: onderlinge solidariteit en verenigd verzet.
Dick Schoof premier van meer repressie
dvl
pib
RM
Eén antwoord: onderlinge solidariteit en verenigd verzet
regering
Dick Schoof premier van meer repressie 1 juli 2024
Om de nieuwe regering te kunnen vormen hebben rechtse, rechtsere en extreemrechtse partijen VVD, BBB, NSC en PVV maandenlang onderhandeld. Niet omdat ze het overal over oneens zijn – en zeker niet omdat ze belangrijke principes hebben. Deze partijen zijn het over de belangrijkste dingen immers eens: de kapitalistische winsteconomie van de grote bedrijven moet worden beschermd en de oorlogskist moet worden gevuld. En alles wat dat belemmert - zoals verworven rechten – moeten worden afgebroken en ter discussie gesteld. Als deel van de poppenkast die extreemrechtse politiek acceptabel moet maken, koos de coalitie voor een premier ‘van buitenaf’ – iemand die geen prominent lid is van de regeringspartijen. Na enkele afvallers viel de keuze op Dick Schoof, een man over wie satirische website De Speld schreef dat hij “de enige premierskandidaat [is] die meer over jou weet dan jij over hem”. Die grap slaat op Schoofs carrière als trouwe lakei van de heersende klasse. Behalve directeur van de Immigratie- en Naturalisatiedienst, directeur- generaal politie op het Ministerie van Justitie en Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid was hij de hoogste man bij inlichtingendienst AIVD. Met andere woorden: een man die weet hoe je repressie moet organiseren. Dat is wat de kapitalistenklasse nodig heeft in een tijd van toenemende stakingen en verzet tegen milieuvernietiging. Het premierschap van Schoof is tekenend voor de veranderende strategie van de Nederlandse monopolies: steeds meer schakelen ze over op openlijke onderdrukking in plaats van bedrog. Dat zien we op alle vlakken: het minimumloon krijgt geen broodnodige verhoging, regels om het milieu te beschermen worden afgezwakt, op onderwijs komen grote bezuinigingen en alleen het leger wordt sterker en groter. En om gewone mensen tegen elkaar op te zetten wordt de haat tegen buitenlanders en migranten gevoed. De Nederlandse monopolies en hun politieke vertegenwoordigers hebben gekozen voor een man wiens baan het was om tegenstanders van de heersende klasse op te sporen. Want voor verandering van onderop - van gewone mensen die samen opkomen voor een ander soort maatschappij - daarvan breekt het zweet ze uit. Wat voor middelen de monopolies en hun regering ook inzetten om hun winsten en heerschappij te beschermen, van de arbeidersbeweging is maar één antwoordmogelijk: onderlinge solidariteit en verenigd verzet.
DVL
PiB